بزرگترین حماقت و نادانی (أَكْبَرُ الْحُمْقِ الْإِغْرَاقُ فِي الْمَدْحِ وَالذَّمِّ)
مهارت های زندگی
قال الإمام عليبنأبيطالب(ع):
أَكْبَرُ الْحُمْقِ الْإِغْرَاقُ فِي الْمَدْحِ وَالذَّمِّ
بزرگترین حماقت و نادانی افراط در ستایش یا مذمت است.
برداشت تربیتی:
هنگامی که رفتار یا شخصیت فرد یا پدیده یا حادثهای را ارزیابی میکنید تا حتیالامکان واقع بین ، واقع گرا و انصاف گرا باشید.
آموزه های دینی به ما میآموزد که : دشمنی و بغض با افراد ما را از جاده عدل و انصاف خارج نکند و همچنین حب و دوستی نیز ما را به افراط در جانبداری و دفاع وادار نکند.
گاه حب و دوستی آنچنان ما را به افراط در مدح و ستایش میکشاند که از یک شخصیت عادی اسطورهای جاودانه و مقدس میسازیم و دشمنی و بغض ما را تا حد تکفیر فرد و حکم به اعدام وی وادار میکند.
از نگاه امام علی علیه السلام این مدل قضاوت و ارزشیابی در حد نادانی و حماقت است، بزرگنمائی خوبی یا بدی دیگران در حد افراط ،نشانه نداشتن ارزیابی عاقلانه و نگاه تیزبینانه و آیندهنگری است.
راهنمای آزمون ارشد و دکتری رشته علوم قرآن و حدیث+مطالب آموزنده قرآنی و حدیثی+علایق شخصی