علوم قرآن و حدیث

از اشعار امیرالمومنین علیه‌السلام:

انگار خودم و فرزندانم را در میدان کربلا می‌بینم
محاسن ما با خون خضاب می‌شود

همانطور که لباس‌های عروس خضاب می‌شود

رحمت خدا بر قیام‌کننده ما...

حسین من! او انتقام من و تو را خواهد گرفت،

پس بر غم‌ها صبور باش...

آنجاست که دیگر عذرخواهی برای ظالمان سودی ندارد

کَأَنِّی بِنَفْسِی وَ أَعْقَابِهَا وَ بِالْکَرْبَلَاءِ وَ مِحْرَابِهَا

فَتُخْضَبُ مِنَّا اللِّحَی بِالدِّمَاءِ

خِضَابَ الْعَرُوسِ بِأَثْوَابِهَا ...
سَقَی اللَّهُ قَائِمَنَا صَاحِبَ

الْقِیَامَةِ وَ النَّاسُ فِی دَأْبِهَا
هُوَ الْمُدْرِکُ الثَّأْرِ لِی یَا حُسَیْنُ

بَلْ لَکَ فَاصْبِرْ لِأَتْعَابِهَا ...

هُنَالِکَ لَا یَنْفَعُ الظَّالِمِینَ

قَوْلٌ بِعُذْرٍ وَ إِعْتَابِهَا

الصراط المستقيم: ج ۲، ص ۲۶۴

بحار الأنوار: ج ۵۱، ص ۱۳۱.