قال الباقر (عليه‌السلام): الدّعاُ يَرُدُّ القضاءَ وَ قَد اُبرِمُ اِبراماً

دعا (آنچنان است) که مقدّرات حتمی الهی را دگرگون می‌کند. (اصول کافی، ج ٤، ص ٢١٦)


اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اَلْوَشَّاءِ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: اَلدُّعَاءُ يَرُدُّ اَلْقَضَاءَ بَعْدَ مَا أُبْرِمَ إِبْرَاماً فَأَكْثِرْ مِنَ اَلدُّعَاءِ فَإِنَّهُ مِفْتَاحُ كُلِّ رَحْمَةٍ وَ نَجَاحُ كُلِّ حَاجَةٍ وَ لاَ يُنَالُ مَا عِنْدَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِلاَّ بِالدُّعَاءِ وَ إِنَّهُ لَيْسَ بَابٌ يُكْثَرُ قَرْعُهُ إِلاَّ يُوشِكُ أَنْ يُفْتَحَ لِصَاحِبِهِ(اصول کافی، ج 2، ص 470)

ترجمه اول : عبد اللّٰه بن سنان گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السّلام ميفرمود: دعاء، قضاء مبرم شده را برگردانَد، پس بسيار دعا کن که آن کليد هر رحمت و پيروزى در هر حاجت است، و به آنچه نزد خداى عز و جل است نتوان رسيد جز بوسيله ی دعا، و هيچ درى، بسيار کوبيده نشود جز اين که اميد بباز شده آن نزديک شود.

ترجمه دوم : «عبد اللّه بن سنان»، گويد: شنيدم امام صادق عليه السّلام مى‌فرمود: دعاء، قضائى كه سخت مُبرم شده برمى‌گرداند، بسيار دعا كن كه كليد هر رحمت و كاميابى و براى هر حاجت است و به آنچه كه نزد خدا عزّ و جلّ‌ است نتوان رسيد جز با دعاء و راستش اين است كه هيچ درى را فراوان نكوبند جز اينكه زمينه‌يى فراهم شود تا به روى كوبنده‌اش بازگردد.