نقش احمد بن حنبل در عقیده تربیع خلفا

تا پیش از احمد بن حنبل عقیده اکثر اهل سنت این بود که بعد از پیامبر سه خلیفه (ابوبکر، عمر و عثمان) بر سر کار آمده‌اند و حضرت علی (علیه‌السّلام) در نظر آنها فردی بوده که خلافتش مورد تشکیک بود و حضرت علی (علیه‌السّلام) را افرادی مانند: عایشه، عبدالله بن عمر، سعد وقاص، طلحه، زبیر و معاویه به عنوان خلیفه به رسمیت نشناخته بودند. با این حال احمد بن حنبل که خود مدتی شاگرد شافعی امام سوم اهل سنت بود و از گرایش‌های دوستانه او نسبت به حضرت امیرالمومنین (علیه‌السّلام) بهره برده بود، برای نخستین بار عقیده به تربیع (چهار خلیفه) را مطرح کرد و توانست آن را در میان عامه نهادینه کند و اعلام کرد که اشکالی ندارد اگر کسی علی (ع) را خلیفه ی چهارم بداند و این اعتقاد باعث خروج فرد از اهل سنت نمی‌شود.

از او نقل شده که اعلام کرد هرکس حضرت علی (علیه‌السّلام) را به عنوان خلیفه چهارم نپذیرد با او ازدواج و صحبت نکنید.

از دیگر نظرات خاص وی

پذیرش «أئمة مسلمین» است هرچند فاجر باشند