علوم قرآن و حدیث

شهید حسین کریمی از بسیجیان شهرری که در حمله رژیم صهیونیستی به ساختمان سازمان بسیج به شهادت رسید.

شهید حسین کریمی قراربود تا چندماه دیگر پدر شود اما فرزندش را ندید و آسمانی شد.

روحش شاد راهش پر رهرو یادش گرامی

با صلوات بر محمد و آل محمد و قرائت فاتحه

شهرری این روزها حال‌وهوایی دیگری دارد، از حرم سیدالکریم(ع) و محله دیلمان و دولت‌آباد گرفته تا کوچه‌های اطراف اکبریه، پر شده از حال و هوای شهادت اما در اکبریه صدای بی‌قراری نوجوانانی که داغ بزرگی را به دوش می‌کشند واضح‌تر به گوش می‌رسد؛ داغ مردی که برای بسیاری از آن‌ها تنها یک مربی نبود، بلکه تکیه‌گاه، پناه و چراغ راهی بود که حالا خاموش شده است.

شهید حسین کریمی‌، جوانی از دل همین شهر، از دل همین محله‌های ساده، از خانواده‌ای معمولی، اما با قلبی بزرگ و ایمانی راسخ که مسیر زندگی‌اش را از نوجوانی در هیئت و مجموعه فرهنگی اکبریه آغاز کرده بود، این روزها بر دوش مردم و دوستانش به سمت خانه ابدی بدرقه شده است.

حسین تنها 18 سال داشت که مسئولیت تربیت نوجوانان را اکبریه پذیرفت. او در کنار حلقه‌های معرفتی، در هیئت‌ها و گروه‌های جهادی، نوجوانان بسیاری را با دست‌های خودش بالا کشید. نوجوانانی که حالا، در مراسم تشییع او، دیگر جوانانی خوش‌فکر و قوی بودند اما ستون محکمشان فرو ریخته بود.

جوانان و نوجوانانی که صدای حسین هنوز در گوش‌شان طنین دارد. صدایی که در واپسین جلسه حلقه تربیتی، خطاب به شاگردانش گفته بود:

"درسته که دیگه توی حلقه من نیستید، ولی هر کاری داشتید من براتون انجام می‌دم... دوستتون دارم."

شاید خودش هم نمی‌دانست که این جملات، روزی آخرین وداعش با فرزندان تربیتی‌اش خواهد شد؛ شاید هم می‌دانست و این‌گونه، با دل‌هایی که به آن‌ها مهر ورزیده بود، خداحافظی کرده بود.

اما فعالیت‌های حسین تنها به هیئت و تربیت محدود نمی‌شد. او سال‌ها مسئول گروه جهادی مجموعه اکبریه بود. نوروزهایش را نه در خانه، بلکه در دل روستاهای محروم کشور می‌گذراند. از نورآباد لرستان تا جاسک هرمزگان و روستاهای کرمانشاه، هر سال با شور و اخلاص برای خدمت به مردم می‌رفت؛ گاه با خانواده، گاه به‌تنهایی، اما همیشه با دلی پر از عشق به خدمت.

شاید همین روحیه جهادی، همین سبک زندگی بی‌ادعا و خالص، از او انسانی ساخته بود که این‌چنین در دل نوجوانان، دوستان، خانواده و هم‌محله‌ای‌ها جا باز کرده بود. کسی که با کم‌ترین امکانات بزرگ شد، اما با بیشترین اثر و بیشترین عشق، زندگی کرد.

حسین کریمی در سن 26 سالگی در حمله ددمنشانه رژیم صهیونیستی به یکی از ساختمان‌های وابسته به سازمان بسیج، به شهادت رسید؛ اما نام او در حافظه نوجوانان این سرزمین ماندگار شد.