علوم قرآن و حدیث

بررسی و ترجمه درک مطلب اول Reading آزمون زبان انگلیسی کنکور دکتری 1403

Humans persistently fail to live up to the ideal of rationality. We make common errors in our decision-making processes and are easily influenced by irrelevant details. And when we rush to a decision without reasoning through all the evidence, we call this trusting our intuition. We used to think the absence of such human quirks made computers better, but recent research in cognitive science tells us otherwise. Humans appear to have two complementary decision-making processes, one slow, deliberate and mostly rational, the other fast, impulsive, and able to match the present situation to prior experience, enabling us to reach a quick conclusion. This latter mode seems to be key to making human intelligence so effective
While it is deliberative and sound, the rational part requires more time and energy. Imagine that an oncoming car starts to drift into your lane; you need to act immediately: sound the horn, hit the brakes, or swerve, rather than start a lengthy computation that would determine the optimal but possibly belated act. Such shortcuts are also beneficial when there is no emergency. Expend too much brain power computing the optimal solution to details like whether to wear the dark blue or the midnight blue shirt, and you'll quickly run out of time and energy for the important decisions
So should Artificial Intelligence (AI) incorporate an intuitive component? Indeed, many modern AI systems do have two parts, one that reacts instantly to the situation, and one that does more deliberative reasoning. Some robots, equipped with computers, have an intuitive component built with a "subsumption" architecture, in which the lowest layers of the system are purely reactive, and higher levels serve to inhibit the reactions and organize more goal-directed behavior. This approach has proved to be useful, for example, for getting a legged robot to walk through rough terrain, to name one particulary fascinating and promising development

انسان ها به طور مداوم در تلاش برای رسیدن به ایده آل عقلانیت شکست می خورند. ما اشتباهات رایجی در فرآیند تصمیم گیری خود مرتکب می شویم و به راحتی تحت تأثیر جزئیات بی ربط قرار می گیریم. و زمانی که بدون تفکر منطقی در تمام شواهد، برای گرفتن تصمیم عجله می کنیم، آن را به "اعتماد به شهود" خود نسبت می دهیم.

ما قبلا فکر می کردیم که نبود چنین ویژگی های عجیب و غریب در انسان ها باعث می شود کامپیوترها بهتر عمل کنند، اما تحقیقات اخیر در علوم شناختی چیز دیگری را به ما می گوید. انسان ها به نظر می رسد دو فرآیند تصمیم گیری مکمل دارند: یکی کند، آگاهانه و عمدتا عقلانی، دیگری سریع، تکانشی و قادر به تطبیق موقعیت فعلی با تجربیات گذشته است که به ما امکان می دهد به یک نتیجه گیری سریع برسیم. این حالت دوم به نظر می رسد کلید اثربخش بودن هوش انسانی باشد.

در حالی که بخش منطقی دقیق و موشکافانه است، اما به زمان و انرژی بیشتری نیاز دارد. تصور کنید که خودرویی در حال نزدیک شدن به شما شروع به منحرف شدن به سمت لاین شما می کند؛ شما باید فوراً واکنش نشان دهید: بوق بزنید، ترمز بگیرید یا فرمان را بچرخانید، به جای اینکه محاسبات طولانی انجام دهید که بهترین اما احتمالا دیرهنگام را تعیین کند.

چنین میانبرهایی در مواقع غیر اضطراری نیز مفید هستند. اگر برای محاسبه بهترین راه حل برای جزئیاتی مانند انتخاب پیراهن آبی تیره یا آبی سرمه ای انرژی مغزی زیادی صرف کنید، به سرعت زمان و انرژی لازم برای تصمیمات مهم را از دست خواهید داد.

بنابراین، آیا هوش مصنوعی (AI) باید یک جزء شهودی را شامل شود؟ در واقع، بسیاری از سیستم‌های هوش مصنوعی مدرن دارای دو بخش هستند: یکی که به طور لحظه‌ای به موقعیت واکنش نشان می‌دهد و دیگری که تفکر استدلال‌گرایانه بیشتری انجام می‌دهد. برخی از ربات‌ها مجهز به رایانه‌های با یک جزء شهودی ساخته شده با معماری "تحت کنترل" (subsumption) هستند که در آن پایین‌ترین لایه‌های سیستم صرفاً واکنشی و سطوح بالاتر برای مهار واکنش‌ها و سازماندهی رفتار هدفمندتر عمل می‌کنند. این رویکرد برای مثال، برای اینکه یک ربات پا بلند را قادر به راه رفتن در زمین ناهموار کند، که می توان آن را به عنوان یک پیشرفت خاص و امیدوار کننده در نظر گرفت، مفید بوده است.

گوش دادن به صوت متن به صورت برخط (دکتر سید مهدی مصطفوی)

لینک پشتیبان

بررسی واژگان مهم:

1. Persistently: به‌طور مداوم
2. Rationality: عقلانیت
3. Deliberative: تأملی / سنجیده
4. Impulsive: تکانشی / عجولانه
5. Complementary: مکمل
6. Optimal: بهینه
7. Belated: دیرهنگام
8. Expend: مصرف کردن
9. Intuitive: شهودی
10. Subsumption: ادغام / جذب
11. Architecture: معماری
12. Reactive: واکنشی
13. Inhibit: مهار کردن
14. Goal-directed: هدف‌مدار
15. Fascinating: جذاب
16. Promising: امیدبخش
17. Sophisticated: پیچیده / سطح‌بالا
18. Profound: عمیق
19. Subtle: ظریف
20. Intricate: پیچیده
21. Ambiguous: مبهم
22. Legitimate: قانونی / مشروع
23. Nuanced: دارای ظرافت معنایی
24. Definitive: قطعی / نهایی
25. Elaborate: با جزئیات زیاد / دقیق