حکمت 252 نهج البلاغه (اهمیت خلوص نيت)
امیرالمومنین علیه السلام مىفرماید:
وَالصِّيَامَ آبْتِلاَءً لاِخْلاَصِ آلْخَلْقِ.
و روزه را براى اين تشريع كرد كه آزمايشى براى اخلاص بندگان باشد.
تمام عبادات، مشروط به اخلاص و به يک معنا از اسباب خلوص نيت است؛ ولى از آنجا كه روزه عبادتى است كه در ظاهر آشكار نيست، تأثير بسيار عميقترى در آزمودن اخلاص مردم دارد و به تعبير ديگر، تنها خدا از آن آگاه است و تا روزهدار چيزى نگويد كسى از روزه او باخبر نمىشود و اين درواقع يک مرحله عالى از تقواست و به همين سبب در قرآن مجيد تشريع روزه براى نيل به تقوا ذكر شده است.
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم بهمن ۱۴۰۲ ساعت ۷:۲۲ ب.ظ توسط دکتر سید مهدی مصطفوی
|
راهنمای آزمون ارشد و دکتری رشته علوم قرآن و حدیث+مطالب آموزنده قرآنی و حدیثی+علایق شخصی