علوم قرآن و حدیث

حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام :

وَ كَيْفَ يَذُمُّهُ بِذَنْبٍ قَدْ رَكِبَ مِثْلَهُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ رَكِبَ ذَلِكَ الذَّنْبَ بِعَيْنِهِ فَقَدْ عَصَي اللَّهَ فِيمَا سِوَاهُ مِمَّا هُوَ أَعْظَمُ مِنْهُ وَ ايْمُ اللَّهِ لَئِنْ لَمْ يَكُنْ عَصَاهُ فِي الْكَبِيرِ وَ عَصَاهُ فِي الصَّغِيرِ لَجَرَاءَتُهُ عَلَي عَيْبِ النَّاسِ أَكْبَرُ

در نهی از غیبت مردم:

چگونه دیگری را بر گناهی سرزنش می كند كه همانند آن را مرتكب شده! یا گناه دیگری انجام داده كه از آن بزرگتر است؟ به خدا سوگند! اگر خدا را در گناهان بزرگ عصیان نكرده و تنها گناه كوچك انجام داد، اما جرأت او بر عیبجویی از مردم، خود گناه بزرگتری است.

نهج البلاغه، خطبه 140