وَ مَنْ أُعْطِيَ التَّوْبَةَ لَمْ يُحْرَمِ الْقَبُولَ ...

ترجمه: كسى كه توفيق توبه پيدا كند از قبول آن محروم نمى گردد.


انسان همواره در معرض لغزش هاست؛ هواى نفس و شهوات از درون، و وسوسه هاى شياطين انس و جن و زرق و برق دنيا از برون، دائماً او را به سمت لغزش سوق مى دهد.

اگر باب توبه به روى او گشوده نشود مأيوس مى گردد و به دنبال آن در درياى گناه غوطه ور خواهد شد.

اما خداوند رحمان و رحيم درهاى توبه و اصلاح خويشتن را به روى او گشوده و وعده قبول به توبه كنندگان حقيقى داده است تا از رحمت خدا مأيوس نشوند و از مسير حق منحرف نگردند.

حکمت 135