حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام:

لنَا حَقٌّ فَإِنْ أُعْطِينَاهُ وَ إِلاَّ رَكِبْنَا أَعْجَازَ اَلْإِبِلِ وَ إِنْ طَالَ اَلسُّرَى

قال الرضي و هذا من لطيف الكلام و فصيحه و معناه أنا إن لم نعط حقنا كنا أذلاء و ذلك أن الرديف يركب عجز البعير كالعبد و الأسير و من يجري مجراهما.

ما را حقّى است اگر به ما داده شود (چه بهتر)، و گر نه بر ترک شتران سوار شويم هر چند اين شبروى طولانى شود.

سيّد رضىّ رحمه اللّه می فرمايد:

اين از سخنان لطيف و فصيح امام است. مفهومش اين است كه اگر حقّ ما داده نشود به مانند افراد از چشم افتاده خواهيم بود. و اين به خاطر اين است كه آن كه پشت سر راكب سوار مى شود مانند برده و اسير و كسى است كه در مرتبۀ اينان است.

نهج البلاغه حکمت 22

ترجمه: حجت الاسلام حسین انصاریان