اجتناب از حرص و طمع (حکمت 275 نهج البلاغه) - وَضَامِنٌ غَيْرُ وَفِيٍّ
وَضَامِنٌ غَيْرُ وَفِيٍّ
طمع، ضامنى است كه وفا نمى كند.
زيرا طمع، شخص طمعكار را به دنبال خواسته هايش مى فرستد، همان خواسته هايى كه دست نيافتنى است و آن را براى طمعكار تضمين مى كند؛ ولى همانند ضامنى كه به قول خود وفا نمى كند، طمعكار را محروم و ناكام رها مى سازد.
حکمت 275
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آذر ۱۴۰۲ ساعت ۷:۳۳ ق.ظ توسط دکتر سید مهدی مصطفوی
|
راهنمای آزمون ارشد و دکتری رشته علوم قرآن و حدیث+مطالب آموزنده قرآنی و حدیثی+علایق شخصی