امیرالمومنین علیه السلام:

وَ سُئِلَ عَنِ الْخَيْرِ مَا هُوَ فَقَالَ لَيْسَ الْخَيْرُ أَنْ يَكْثُرَ مَالُكَ وَ وَلَدُكَ وَ لَكِنَّ الْخَيْرَ أَنْ يَكْثُرَ عِلْمُكَ وَ أَنْ يَعْظُمَ حِلْمُكَ وَ أَنْ تُبَاهِيَ النَّاسَ بِعِبَادَةِ رَبِّكَ فَإِنْ أَحْسَنْتَ حَمِدْتَ اللَّهَ وَ إِنْ أَسَأْتَ اسْتَغْفَرْتَ اللَّهَ وَ لَا خَيْرَ فِي الدُّنْيَا إِلَّا لِرَجُلَيْنِ رَجُلٍ أَذْنَبَ ذُنُوباً فَهُوَ يَتَدَارَكُهَا بِالتَّوْبَةِ وَ رَجُلٍ يُسَارِعُ فِي الْخَيْرَاتِ.

از امام پرسیدند (خیر) چیست؟ فرمود:

خوبی آن نیست که مال و فرزندت بسیار شود،

بلکه خیر آن است که دانش تو فراوان و بردباری تو بزرگ و گران مقدار باشد

و در پرستش پروردگار در میان مردم سرفراز باشی،

پس اگر کار نیکی انجام دهی شکر خدا بجا آوری،

و اگر بد کردی از خدا آمرزش خواهی.

در دنیا جز برای هر دو کس خیر نیست،

1⃣ یکی گناهکاری که با توبه جبران کند

2⃣ و دیگر نیکوکاری که در کارهای نیکو شتاب ورزد.

نهج البلاغه، حکمت 94