علوم قرآن و حدیث

مخالفت با نفس در صبح و شام

اتَّقِ اللَّهَ فِي كُلِّ صَبَاحٍ وَ مَسَاءٍ وَ خَفْ عَلَى نَفْسِكَ الدُّنْيَا الْغَرُورَ وَ لَا تَأْمَنْهَا عَلَى حَالٍ وَ اعْلَمْ أَنَّكَ إِنْ لَمْ تَرْدَعْ نَفْسَكَ عَنْ كَثِيرٍ مِمَّا تُحِبُّ مَخَافَةَ مَكْرُوهٍ سَمَتْ بِكَ الْأَهْوَاءُ إِلَى كَثِيرٍ مِنَ الضَّرَرِ فَكُنْ لِنَفْسِكَ مَانِعاً رَادِعاً وَ لِنَزْوَتِكَ عِنْدَ الْحَفِيظَةِ وَاقِماً قَامِعاً.

به گمان بسیاری از مردم، پرهیزگاری و تقوامداری امری راحت است.

اما امیرالمومنین علیه السلام می فرماید:

هر صبح و شام باید در این مسأله کوشید.

آنچه در این امر، مهم است ترس از دنیا و فریب های دنیاست.

هر لحظه ممکن است دنیا، انسانر ا بفریبد و او را از مسیر حقیقی به پیروی از خواهش های نفسانی سوق دهد.

امام علیه السلام به یکی از فرماندهان لشکر خود می نویسد:

هر صبح و شام از خدا بترس، و از فريب دنيا در باره خود نگران باش و هيچگاه دنيا را امين مشمار.

بدان كه اگر براى چيزهايى كه دوست مى‏دارى، يا آنچه را كه خوشايند تو نيست، خود را باز ندارى، [ و با نفست مخالفت نکنی] هواهاى نفسانى و آرزوها، ضررهای زيادى به تو مى‏رسانند. بنا بر اين نفس را بر جاى خود بنشان و آن را آزاد مگذار و هنگام عصبانيت، خشمت را فرو نشان و آن را از ريشه بر كن.

نهج البلاغه نامه 56