علوم قرآن و حدیث

بارالها! بارانى پر بار بر ما بفرست

اللَّهُمَّ انْشُرْ عَلَيْنَا غَيْثَكَ وَبَرَکَتَكَ، وَرِزْقَكَ وَرَحْمَتَكَ؛ وَاسْقِنَا سُقْيَا نَاقِعَةً مُرْوِيَةً مُعْشِبَةً، تُنْبِتُ بِهَا مَا قَدْ فَاتَ، وَتُحْيِي بِهَا مَا قَدْ مَاتَ، نَافِعَةَ الْحَيَا، کَثِيرَةَ الْمُجْتَنَى، تُرْوِي بِهَا الْقِيعَانَ، وَتُسِيلُ الْبُطْنَانَ، وَتَسْتَوْرِقُ الاَْشْجَارَ، وَتُرْخِصُ الاَْسْعَارَإ إنَّكَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِيرٌ.

بار الها! باران و برکات و رزق و رحمتت را بر ما بگستران، و بارانى بر ما بفرست نافع و سودمند و بارور کننده، که آنچه را خشک شده با آن برويانى، و آنچه را مرده، زنده کنى، آبى بسيار پُر منفعت، پر بار که تپه ها و کوه‌ها را با آن سيراب نمايى، رودخانه ها را به راه اندازى، درختان را پر برگ، سازى و قيمت‌ها را با آن پايين آورى، تو به هر چه اراده کنى توانا هستى.

خطبه 143