زره حکمت بر تن حضرت مهدی علیه‌السلام

امیرالمومنین علی علیه‌السلام فرمودند:

«قَدْ لَبِسَ لِلْحِکْمَةِ جُنَّتَهَا، وَ أَخَذَهَا بِجَمِیعِ أَدَبِهَا، مِنَ الاِْقْبَالِ عَلَیْهَا، وَالْمَعْرِفَةِ بِهَا، وَالتَّفَرُّغِ لَهَا; فَهِیَ عِنْدَ نَفْسِهِ ضَالَّتُهُ الَّتِی یَطْلُبُهَا، وَ حَاجَتُهُ الَّتِی یَسْأَلُ عَنْهَا. فَهُوَ مُغْتَرِبٌ إِذَا اغْتَرَبَ الاِْسْلاَمُ، وَ ضَرَبَ بِعَسِیبِ ذَنْبِهِ، وَ أَلْصَقَ الاَْرْضَ بِجِرَانِهِ، بَقِیَّةٌ مِنْ بَقَایَا حُجَّتِهِ، خَلِیفَةٌ مِنْ خَلاَئِفِ أَنْبِیَائِهِ».

«مهدی علیه‌السلام زره حکمت بر تن دارد، و با تمامی آداب، و با توجه و معرفت کامل آن را فرا گرفته است... او غریب است در آن هنگام که اسلام غروب می کند... او ذخیره‌ای از حجت‌های خداست؛ و خلیفه‌ای از خلفای انبیاست.»

نهج البلاغة، ج۱، ص۲۶۳ خطبهٔ۱۸۲

بحارالأنوار، ج ۳۴، ص ۱۲۴