علوم قرآن و حدیث

قَالَ لَهُ بَعضُ الیَهُودِ مَا دَفَنتُم نَبِیّکُم حَتّی اختَلَفتُم فِیهِ فَقَالَ علیه السلام لَهُ إِنّمَا اختَلَفنَا عَنهُ لَا فِیهِ وَ لَکِنّکُم مَا جَفّت أَرجُلُکُم مِنَ البَحرِ حَتّی قُلتُم لِنَبِیّکُماجعَل لَنا إِلهاً کَما لَهُم آلِهَةٌ قالَ إِنّکُم قَومٌ تَجهَلُونَ

یکی از یهودیان به امام (علیه السلام) عرض کرد پیغمبرتان را هنوز به خاک نسپرده بودید که درباره ی او اختلاف کردید.

امام (علیه السلام) فرمود: درباره ی او اختلاف نکردیم، اختلاف ما از او بود، اما شما هنوز پاهایتان از آب دریا خشک نشده، به پیامرتان گفتید: اجعل لنا الها کما لهم آلهه فقال انکم قوم تجهلون. مقصود امام (علیه السلام) آن است که ما در نبوت پیامبر (صلی الله علیه و آله) اختلاف نکردیم و شکی در آن نداشتیم بلکه اختلاف ما ناشی از او بود، یعنی به سبب شبهه ی بعضی آیات و روایاتی بود که از آن حضرت رسیده بود، بعضی از ما آنها را درک نکردیم، اما شما اختلاف پیدا کردید که آیا آفریدگاری دارید یا نه تا آنجا که گفتید، برای ما خدایی قرار ده! و این خود به طریق اولی باعث شک در نبوت پیامبرتان نیز هست.

شرح حکمت 317
حکمت های نهج البلاغه ( همراه با 25 ترجمه و شرح )/ ص321 شرح ابن میثم