قَالَ علیه السلام:

کَفَی بِالأَجَلِ حَارِساً.

اجل برای نگهداری انسان بس است.

کلمه حارس را به این جهت که انسان تا وقتی اجلش نرسیده و چون نگهبانی او را نگاه می دارد، استعاره آورده است.

شرح حکمت 306.

حکمت های نهج البلاغه (همراه با 25 ترجمه و شرح)، ص310 ترجمه ابن میثم.