‏‏‏‏‏‌‏‏پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم:

أَنَّهُ كَانَ يَرْتَقِي اَلْمِنْبَرَ فَأَمَّنَ عِنْدَ كُلِّ مِرْقَاةٍ فَسُئِلَ عَنْ سَبَبِ ذَلِكَ فَقَالَ دَعَا جَبْرَئِيلُ وَ أَمَّنْتُ قَالَ مَنْ أَدْرَكَ وَالِدَيْهِ وَ لَمْ يُؤَدِّ حَقَّهُمَا فَلاَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ فَقُلْتُ آمِينَ ثُمَّ قَالَ مَنْ ذُكِرْتَ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْكَ فَلاَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ فَقُلْتُ آمِينَ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَدْرَكَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَ لاَ يَتُوبُ فَلاَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ فَقُلْتُ آمِينَ.

روزی پیغمبراکرم صلّی الله علیه وآله وسلّم هنگام رفتن به منبر، روی هر یک از سه پله‌ی آن که قرار می‌گرفت، آمین می‌گفت از حضرت علت آمین گفتن را پرسیده شد فرمودند: وقتی روی پلّه نخست آن رسیدم، جبرئیل آمد و گفت: شقاوتمند و بدبخت باد کسی که ماه رمضان بر وی بگذرد و او آمرزیده نشود؛ پس آمین گفتم، به پله دوم که رسیدم، گفت: شقاوتمند باد کسی که پدر و مادر خود یا یکی از آن دو را ادراک کند و نتواند بر اثر خدمت به آن‌ها بهشتی شود؛ من آمین گفتم، به پله سوم که رسیدم، گفت: شقی باد بنده‌ای که نام تو پیش او برده شود و صلوات نفرستد، و من آمین گفتم.

مستدرک الوسائل،جلد۱۱،کتاب الصوم