اسماء، همسر جعفر طیّار نقل می‌کند که

در لحظه‌های پایانی عمر حضرت زهرا علیها السلام ...

دیدم آن حضرت دستها را به سوی آسمان برآورده، چنین دعا می‌کند:

«اِلهی وَ سَیِّدی اَسْئَلُکَ بِالذَّیِنَ اصْطَفَیْتَهُمْ وَ بِبُکاءِ وَلَدَیَّ فی مُفارَقَتِی اَنْ تَغْفِرَ لِعُصَاةِ شیعَتِی وَ شیعَةِ ذُرِّیَتِی».

«پروردگارا! بزرگوارا! به حق پیامبرانی که آنها را برگزیدی و به گریه‌های حسن و حسین در فراق من، از تو می‌خواهم گناهکاران از شیعیان من و شیعیان فرزندان من را ببخشائی...».

الموسوعة الکبری ج۱۵ ص۱۱۷.

(مشابه در عوالم العلوم ج ۱۱ ص ۸۹۱)