شکوائیه امیرالمومنین علیه السلام

روي کثیر من المحدثین انه عقیب یوم السقیفة تالم و تظلم و استنجد و استصرخ حیث ساموه الحضور والبیعة وانه قال وهو یشیر الی القبر (یا بن‌ ام ان القوم استضعفوني وکادوا یقتلونني)، وانه قال وا جعفراه ولا جعفر لي الیوم واحمزتاه ولا حمزة لي الیوم؛

ابن ابی الحدید معتزلی نقل میکند:

بسیاری از روایت کنندگان نقل کرده‌اند که او (حضرت علی علیه‌السّلام) پس از ماجرای سقیفه اظهار ناراحتی کرد و حق خود را خواسته و کمک طلبید و فریاد کشید؛ زیرا در نزد وی حاضر نشدند و بیعت نکردند.

و وی در حالیکه رو به سوی قبر رسول خدا کرده بود گفت: "‌ای فرزند مادرم، این قوم، مرا ناتوان یافتند و چیزی نمانده بود که مرا بکشند" و فرمود: وای جعفر من امروز جعفر ندارم؛ وای حمزه؛ من امروز حمزه ندارم!!!»


شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، ج‏۱۱، ص: ۱۱۱