علوم قرآن و حدیث

امام علی علیه السلام:

و هذا اخو غامةٍ قَدْ وَرَدَتْ خَيْلُه الاَنْبارَ وَ قَد قَتَلَ حَسّانَ بْنَ حَسّانِ البَكْريِّ و اَزالَ خَيْلَكُمْ عَن مَسالحِهِا و لَقَد بَلَغَني اَنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ كانَ يَدْخُلُ عَلَي الْمَرأَةِ المُسْلِمَةِ وَ الأُخري المُعاهَدَةِ فَيَنْتَزِعُ حِجْلَها و قُلْبَها و قَلائِدَها و رِعاثَها ما تَمْتَنِع مِنْهُ الاّ بالإسْتِرْجاعِ و الإسْتِرْحام، ثُمَّ انْصَرَفُوا وافِرينَ، مانالَ رَجُلاً مِنْهُمْ كَلْمٌ ولااُريقَ لَهُمْ دَمٌ. فَلَوْ أنَّ امْرَأً مُسْلِما ماتَ من بَعدِ هذا أَسَفَا ما كانَ بِه مَلُوما بَل كانَ به عِنْدي جَديرا.

اكنون اين شخص غامدی است كه سواران او وارد شهر انبار شده و حسان بن حسان بكري را كشته و لشكريان شما را از حدود آن شهر دور گردانيده است شنيده ام كه مردی از لشكريان او به خانه زن مسلمان و زن ديگر غيرمسلمانی كه در پناه اسلام جان و مال شان محفوظ بوده است، وارد شده اند و خلخال از پا و دست بند از دست و گردن بند از گردن و گوشواره های آن ها را از گوش شان بيرون آورده و ربوده اند، در حالي كه هيچ وسيله ای برای دفاع جز گريه و التماس نداشته اند. آنان با غنيمت فراوان برگشته اند بدون اين كه حتی يک نفرشان زخمی گردد يا قطره خونی از ايشان ريخته شود.

اگر از اين پس، مسلمانی از غم چنين حادثه اي بميرد، جاي ملامت نيست، بلكه به نظر من سزاوار است.

نهج البلاغه، خطبه 27