آیت الله جوادی آملی: «وقتی که شخص متهم را در قیامت سؤال می کنند، این تا می رود انکار بکند، آن دستی که زیرمیزی داد یا رومیزی گرفت، این دست شهادت میدهد؛ تا میرود انکار بکند، آن چشمی که دید خود آن چشم شهادت می دهد؛ تا میرود انکار بکند آن زبانی که بد گفت یا غیبت کرد یا تهمت زد، شهادت می دهد، چون «جَوَارِحُکُمْ‏ جُنُودُه»۱. این بیان نورانی حضرت امیر است در نهج که فرمود: تمام اعضاء و جوارح شما سربازان او هستند، او از جای دیگر سربازکشی نمی کند، جهان سرباز اوست.

﴿لِلَّهِ جُنُودُ السَّماوَاتِ وَ الأرْضِ} این سرجایش محفوظ است اما برای این کسی که وارد محکمه شد از جای دیگر سرباز نمیآورند، «جَوَارِحُکُمْ‏ جُنُودُه‏».

۱- نهج البلاغة، خطبه 199