بخشش و عذرپذیری

امام حسين بن علی علیهماالسلام

«لَوْ شَتَمَنی رَجُلٌ فی هذِهِ الاْذُنِ، وَ أَوْمی إلی الْیُمْنی، وَ اعْتَذَرَ لی فی الاْخْری لَقَبِلْتُ ذلِک مِنْهُ، وَ ذلِک أَنَّ أَمیرَ الْمُؤْمِنینَ (علیه السلام) حَدَّثَنی أَنَّهُ سَمِعَ جَدّی رَسُولَ اللهِ (صلی الله علیه وآله) یَقُولُ: لا یَرِدُ الْحَوْضَ مَنْ لَمْ یَقْبَلِ الْعُذرَ مِنْ مُحِقٍّ أَوْ مُبْطِل».

اگر مردى در اين گوشم (اشاره به گوش راست خود كردند) مرا دشنام دهد و در ديگرى از من پوزش بخواهد، پوزش او را مى‌پذيرم؛

چرا که پدرم امیرالمؤمنین از جدّم رسول خدا صلى‌الله‌عليه‌و‌آله نقل فرمود: بر حوض كوثر وارد نمى‌شود كسى كه عذر را (موجّه باشد يا غير موجّه) نپذيرد.

إحقاق الحقّ، ص۴٣١