مردم در تعبیر نهج‌ البلاغه

مردم در تعبیر نهج‌ البلاغه رعیت‌اند، رعیت یعنی آن کسانی، آن جمعی که رعایت آنان و مراقبت آنان و حفاظت و حراست آنان بر دوش ولیّ امر است.

انسان را با همهٔ ابعاد شخصیتش، با آزادی‌خواهی‌اش، با افزایش‌طلبی معنوی‌اش، با امکان تعالی و اوج روحی‌اش، با آرمان‌ها و اهداف والا و شریفش، این‌ها را به عنوان یک مجموعه در نظر بگیرید؛ این باید با همهٔ این مجموعه مورد رعایت قرار بگیرد.

منبع: ولایت و انسان‌سازی