علوم قرآن و حدیث

قالَ علیه السلام

المَنِیّةُ وَ لَا الدّنِیّةُ وَ التّقَلّلُ وَ لَا التّوَسّلُ وَ مَن لَم یُعطَ قَاعِداً لَم یُعطَ قَائِماً وَ الدّهرُ یَومَانِ یَومٌ لَکَ وَ یَومٌ عَلَیکَ فَإِذَا کَانَ لَکَ فَلَا تَبطَر وَ إِذَا کَانَ عَلَیکَ فَاصبِر.

فرمود (علیه السلام):

مرگ، آری. خواری و پستی، نه. به اندک ساختن و دست به سوی این و آن دراز نکردن. آن کس که اگر بنشیند، چیزی به دستش نیاید، اگر هم بایستد چیزی ندهندش.

روزگار، دو روز است، روزی که به زیان توست و روزی که به سود تو است. روزی که به سود توست، سرمست مشو و روزی که به زیان توست، شکیبایی ورز.

شرح آیتی نهج البلاغه حکمت 396
حکمت های نهج البلاغه ( همراه با 25 ترجمه و شرح )ص400 شرح آیتی