علوم قرآن و حدیث

ادات تحضیض (مبادی العربیه 4)

حکم ألا و أما بر جمله اسمیه یا فعلیه داخل می شوند و ألا در بیشتر مواقع قبل إنّ یا نداء واقع می شود.

ألا إنّهم هم السفهاء. ألا یا عینُ ویحک أسعدینی.

نکته:

أما برای استفهام از نفی است. أما تقوم.

ألا برای توبیخ و إنکار است. ألا ارعواء لِمَن وَلَّت شبیبتُهُ.

تمنّی است. ألا عُمر ولّی مُستطاعٌ رجوعه.

عرض و تحضیض و در این هنگام به جمله مختص می شود.

ألا تحبُّون أن یغفر الله لکم. ألا تقاتلون قوماً نکثوا أیمانهم.